Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Κείμενο 46
Μετάφραση
Οι φιλόσοφοι πιστεύουν ότι ο κόσμος κυβερνιέται από τη βούληση των θεών·πιστεύουν ότι αυτός είναι κάτι σαν κοινή πόλη και πολιτεία ανθρώπων και θεών και ότι ο καθένας από μας είναι μέρος αυτού του κόσμου.Από αυτό προκύπτει φυσικά ως συμπέρασμα το εξής,ότι δηλαδή πρέπει να προκρίνουμε το γενικό καλό έναντι του ατομικού.Όπως δηλαδή οι νόμοι προκρίνουν τη γενική ευημερία έναντι της ευημερίας του καθενός ξεχωριστά ,έτσι και ο αγαθός και σοφός και υπάκουος στους νόμους άνδρας φροντίζει περισσότερο για την ευημερία του συνόλου παρά για την ευημερία ενός οποιουδήποτε ατόμου ή τη δική του.Ούτε πρέπει να επικρίνεται περισσότερο ο προδότης της πατρίδας από τον προδότη του κοινού συμφέροντος ή όποιος λιποτακτεί από τη γενική ευημερία για χάρη της ατομικής του ωφέλειας και ευημερίας.Από αυτό προκύπτει ότι πρέπει να επαινείται εκείνος,ο οποίος θυσιάζεται για την πατρίδα του,επειδή πρέπει να είναι η πατρίδα πιο αγαπητή σε μας απ'ό,τι εμείς οι ίδιοι.

Επισημάνσεις
1.Το ρήμα antepono+αιτιατική +δοτική
2.Το ρήμα pareo+ δοτική
3.Το vituperandus est(nobis) ισοδυναμεί με το nos debemus vituperare proditorem patriae quam proditorem communis utilitatis,aut communis salutis desertorem....
4.Το ut laudandus is sit (nobis) ισοδυναμεί με το ut nos debeamus laudare eum...
5.To singuli-ae-a έχει μόνο πληθυντικό.

Η θεωρία των ουσιαστικών συμπερασματικών προτάσεων
1.Είναι ονοματικές προτάσεις και λειτουργούν στον λόγο ως υποκείμενα ,αντικείμενα και επεξηγήσεις.
2.Εισάγονται με τον σύνδεσμο ut (αποδίδεται με το "ότι") όταν είναι καταφατικές και με τον ut+non,nemo,numquam όταν είναι αποφατικές,δηλαδή όπως οι επιρρηματικές συμπερασματικές.
3.Ιδιαίτερες περιπτώσεις
α)Όταν οι προτάσεις αυτές εκφράζουν αποτέλεσμα ή συνέπεια χρησιμεύουν ως αντικείμενο ρημάτων που σημαίνουν "κατορθώνω",π.χ. facio,efficio,perficio.Με την ίδια έννοια ,του αποτελέσματος ή της συνέπειας,χρησιμεύουν ως υποκείμενα απροσώπων ρημάτων που έχουν την έννοια"προκύπτει ότι,βγαίνει το συμπέρασμα ότι",π.χ. efficitur,consequitur,sequitur.
β)Όταν δηλώνουν γεγονός ή συμβάν χρησιμεύουν ως υποκείμενα σε ρήματα με την έννοια του "συμβαίνει",π.χ.fit,accidit,evenit,contingit.
γ)Όταν δηλώνουν ότι κάτι απομένει ή υπολείπεται χρησιμεύουν ως υποκείμενα απροσώπων ρημάτων και εκφράσεων που σημαίνουν "απομένει,υπολείπεται",π.χ.restat,relinquitur,relinqum est.
δ)Χρησιμεύουν επίσης ως υποκείμενα απροσώπων εκφράσεων:satis est,tempus est,lex est,mos est,consuetudo est.
4.Εκφέρονται πάντοτε με υποτακτική γιατί στη λατινική το συμπέρασμα θεωρείται μια υποκειμενική κατάσταση και έχουν ιδιόμορφη ακολουθία χρόνων.