Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Κείμενο 42
Μετάφραση
Υπάρχουν μερικοί σ'αυτή τη Σύγκλητο( τέτοιοι) που δεν βλέπουν αυτά που τους απειλούν,ή προσποιούνται (ότι δεν βλέπουν) αυτά που βλέπουν:αυτοί εξέθρεψαν την ελπίδα του Κατιλίνα με τις επιεικείς τους αποφάσεις  και επιβεβαίωσαν τη συνομωσία την ώρα που γεννιόταν με το να μην πιστεύουν (στη γέννησή της)·πολλοί ακολουθώντας το κύρος αυτών ,όχι μόνο αχρείοι αλλά και άπειροι,εάν τον είχα τιμωρήσει,θα έλεγαν ότι αυτό έγινε με τρόπο σκληρό και τυραννικό.Τώρα καταλαβαίνω ότι,αν αυτός φτάσει στο στρατόπεδο του Μανλίου,όπου καταευθύνεται,κανείς δεν θα είναι τόσο ανόητος,που να μη βλέπει ότι έχει γίνει συνομωσία,κανείς τόσο άθλιος ,που να μην το ομολογεί.

Επισημάνσεις

1.Στην κύρια πρόταση της α΄περιόδου εννοείται ως κατηγορούμενο η λέξη tales,λόγω της οποίας η επόμενη πρόταση χαρακτηρίζεται αναφορική -συμπερασματική.
2.Το ρήμα dissimulo δεν κάνει λατινισμό του ειδικού απαρεμφάτου.
3.Η μετοχή nascentem=quae nascebatur αν είναι αναφορική/dum nascitur,cum nasceretur ως χρονική.
4.Ο υποθετικός λόγος της τελευταίας περιόδου είναι εξαρτημένος με υπόθεση:si...pervenerit και απόδοση το απαρέμφατο fore.Στον ευθύ λόγο θα γίνει η υπόθεση si ...pervenerit αλλά θα είναι οριστική συντελεσμένου μέλλοντα και όχι υποτακτική παρακειμένου,όπως στον εξαρτημένο λόγο,η δε απόδοση θα γίνει:nemo tam stultus erit.Είναι α΄είδος,ανοιχτή υπόθεση για το μέλλον.

Η θεωρία των αναφορικών προτάσεων

Οι αναφορικές προτάσεις διακρίνονται σε:επιθετικές,επιρρηματικές και ουσιαστικές.
1.Οι επιθετικές αναφορικές
Λειτουργούν ως επιθετικοί προσδιορισμοί και είναι αυτές που συνήθως ονομάζουμε προσδιοριστικές.Αναφέρονται σε κάποιον όρο της προηγούμενης πρότασης.Με τη σειρά τους όμως χωρίζονται σε δυο υποκατηγορίες.
  • Αναφορικές προσδιοριστικές:προσδιορίζουν ειδικότερα την έννοια της λέξης στην οποία αναφέρονται.Εκφέρονται με οριστική για γεγονός πραγματικό και με υποτακτική είτε από έλξη είτε γιατί εντάσσονται στο πλαίσιο του πλαγίου λόγου.
  • Αναφορικές προσθετικές:προσδιορίζουν ολόκληρο το περιεχόμενο της πρότασης εξάρτησης και εισάγονται με το quod=πράγμα το οποίο.Εκφέρονται συνήθως με οριστική.
2.Οι επιρρηματικές αναφορικές.Εκτός από την ονοματική τους χρήση ως αναφορικές έχουν και επιρρηματικό περιεχόμενο και γι'αυτό διακρίνονται σε:
  • αναφορικές τελικές
  • αναφορικές συμπερασματικές
  • αναφορικές αιτιολογικές
  • αναφορικές υποθετικές
  • αναφορικές εναντιωματικές-παραχωρητικές
Οι προτάσεις αυτές εκφέρονται με τις εγκλίσεις των αντίστοιχων επιρρηματικών προτάσεων.Έχουν και αναφορική χρήση( συνήθως επιθετικές) και είναι ως προς το περιεχόμενό τους επιρρηματικοί προσδιορισμοί αυτού που δηλώνουν.
3.Οι αναφορικές ουσιαστικές προτάσεις.Λειτουργούν ως άμεσοι όροι,υποκείμενα,αντικείμενα,κατηγορούμενα.Όταν προηγούνται της εξάρτησής τους χωρίζονται από αυτήν με κόμμα,όταν έπονται, δεν χωρίζονται.